« سفيانى ، دسته‌اى از نيروهاى خود را روانهء مدينه مىكند و آنها مردى را در آنجا بقتل مىرسانند و مهدى و منصور از آنجا مىگريزند ، و از اولاد پيامبر ( ص ) كوچك و بزرگ آنان دستگير شده به‌گونه‌اى كه هيچكس نمىماند جز اينكه دستگير و زندانى مىگردد ، نيروهاى سفيانى در تعقيب آن دو مرد از شهر بيرون مىآيند و حضرت مهدى ( ع ) همانند حضرت موسى عليه السلام ، بيمناك و نگران از آنجا خارج شده و رهسپار مكه مىگردد . » سپس آن حضرت در شهر مكه با بعضى از ياران خود تماس مىگيرد . . . تا اينكه قيام و حركت مقدس خويش را در شب دهم محرم بعد از نماز عشاء از حرم شريف مكّى آغاز مىكند آنگاه نخستين سخنرانى خود را براى مردم مكه ايراد مىفرمايد ، كه دشمنان وى سعى در ترور آن حضرت دارند ، امّا ياران آن حضرت با در ميان گرفتن آن بزرگوار دشمنان را دور و متفرق ساخته ، و نخست بر مسجد الحرام و سپس بر مكه تسلّط مىيابند . و در صبح روز دهم محرّم حضرت مهدى عليه السلام پيام خود را به زبانهاى مختلف به تمام جهان ابلاغ مىكند و ملل دنيا را به يارى خويش دعوت كرده ، اعلام مىدارد كه در مكّه باقى خواهد ماند ، تا معجزه‌اى كه جدّ گرامىاش حضرت مصطفى ( ص ) وعده فرموده ، و آن فرورفتن لشكريان سفيانى به زمين است كه براى درهم شكستن حركت آن حضرت راهى مكه مىشوند ، به وقوع پيوندد . امّا پس از اندك زمانى ، معجزهء وعده داده شده در مورد سپاه سفيانى كه در مسير مكه به حركت درآمده اتفاق مىافتد . « چون [ سپاه سفيانى ] به بيابان مدينه مىرسد خداوند آنها را در زمين فرومىبرد ، و اين مصداق فرمودهء خداى بزرگ است كه فرمود : « و اگر تو اى پيامبر سختى حال تبهكاران را مشاهده كنى آنگاه كه ترسان و هراسان گشته و هيچ از عذاب آنان فروگذار نشود و از مكانى نزديك گرفتار شوند » « همين كه به بيابان مىرسند به زمين فرومىروند و كسانى كه پيشاپيش رفته‌اند باز مىگردند تا ببينند آن قوم چه كردند كه خود نيز به سرنوشت آنان دچار مىشوند و عقب‌ماندگان نيز از راه رسيده و به آنها مىپيوندند كه جوياى حال آنان شوند ، به همين بلا گرفتار مىشوند . » آن حضرت پس از اين معجزهء فرورفتن دشمنان در زمين ، با سپاه خود كه متشكل از ده و اندى هزار تن است از مكه رهسپار مدينه مىگردد ، و پس از نبردى با نيروهاى دشمن ،